Duże drzewa zawsze robią na człowieku wrażenie - nie tylko dlatego, że są po prostu stare i zapewne niejedno widziały i niejedno słyszały, ale również dlatego, że grube i wydrążone w środku mogą skrywać w sobie wielkie tajemnice. W mitologiach utożsamiano je z bóstwami i przypisywano im cudowne właściwości, inne były siedzibą złych mocy, które przyjmowały bardzo różną postać począwszy od węży, a kończąc na całkiem fantastycznych postaciach i stworach, które tylko czekały, aby człowieka sprowadzić na złą drogę lub sprawić mu przykrego figla. Z takich wierzeń narodził się, m.in. złowrogi Król Olch, którego pierwowzorem była pochodząca ze skandynawskiej mitologii fatalna kobieta wiodąca napotkanych mężczyzna do śmierci. Nie bez powodu sadzono również drzewa w ważnych miejscach takich jak rozstajne drogi czy kościoły, gdzie miały zapewniać ochronę. Największą czcią cieszyły się dęby, buki, lipy, sosny, topole czy wierzby, inne, gdy uschły, stawały się siedzibą diabła, np. wierzba. His...