Kap, kap

 "Deszcz"

K.I. Gałczyński 

Mó­wi­łam to­bie już pięć­dzie­siąt kil­ka razy,
że­byś już po­szedł so­bie, prze­cież pada deszcz,
to prze­cie śmiesz­ne ta­kie stać tak twarz przy twa­rzy,
to jest na­praw­dę nie­sły­cha­nie śmiesz­na rzecz;

żeby tak w oczy pa­trzeć: kto to wi­dział?
żeby pod desz­czem taki nie­my film bez słów,
żeby tak rękę w ręku trzy­mać: kto to sły­szał?
a prze­cież ju­tro tu­taj się spo­tka­my znów -

i tak się trud­no roz­stać,
i tak się trud­no roz­stać,
no, na­wet je­śli tro­chę pada, to niech pada -

i tak się trud­no roz­stać,
i tak się trud­no roz­stać,
nas chy­ba tu­taj za­cza­ro­wać mu­siał deszcz.